Psycholog i psychoterapeutka, z ponad 9-letnim doświadczeniem w pracy psychologicznej i terapeutycznej z osobami dorosłymi. Pracuję indywidualnie z dorosłymi oraz z diadą mama–niemowlę, szczególnie w obszarze relacji, emocjonalnego funkcjonowania rodzica oraz trudności pojawiających się w okresie ciąży i wczesnego rodzicielstwa.
Doświadczenie kliniczne zdobywałam m.in. w dziennych oddziałach psychiatrycznych, gdzie współprowadziłam grupy terapeutyczne dla osób doświadczających kryzysów psychicznych, w tym kryzysów psychotycznych, a także dla osób zmagających się z depresją i zaburzeniami lękowymi. Pracowałam również z rodzinami i współpracowałam z innymi specjalistami oraz instytucjami w ramach środowiskowej opieki psychiatrycznej.
W pracy indywidualnej z osobami dorosłymi zajmuję się m.in. zaburzeniami lękowymi, depresją, autoagresją, trudnościami w relacjach, kryzysami życiowymi oraz psychologicznymi konsekwencjami chorób somatycznych. Wspieram osoby doświadczające przeciążenia, utraty, trudności w funkcjonowaniu emocjonalnym, problemów z poczuciem własnej wartości czy poczuciem braku sensu.
Szczególnym obszarem mojej pracy jest psychologiczne wsparcie w okresie ciąży, połogu i wczesnego rodzicielstwa. Pracuję z kobietami i mężczyznami doświadczającymi trudności emocjonalnych związanych z pojawieniem się dziecka, depresją i lękiem okołoporodowym, trudnym porodem lub hospitalizacją, stratą ciąży oraz kryzysem w relacji partnerskiej po narodzinach dziecka.
Pracuję również z diadą mama–niemowlę, koncentrując się na relacji między matką a dzieckiem, doświadczeniu macierzyństwa oraz trudnościach w budowaniu więzi. W tej pracy ważne jest dla mnie wspieranie matki w lepszym rozumieniu własnych emocji, potrzeb i doświadczeń oraz w przyglądaniu się temu, co dzieje się w relacji z niemowlęciem.
Swoje kompetencje w zakresie wczesnego rozwoju i relacji rodzic–niemowlę rozwijam m.in. poprzez udział w seminarium Obserwacji Niemowląt w Instytucie im. Hanny Segal w Warszawie.
Pracuję w podejściu integracyjnym, a sposób rozumienia pacjenta opieram przede wszystkim na perspektywie psychodynamicznej. W kontakcie terapeutycznym ważne jest dla mnie stworzenie bezpiecznej przestrzeni do rozumienia własnych emocji, doświadczeń i relacji oraz wspólnego poszukiwania sposobów radzenia sobie z trudnościami. Swoją pracę regularnie poddaję superwizji i stale rozwijam swoje kompetencje zawodowe.
